မလှခင်

မလှခင်

ကျုပ် ကိုရင်ဝတ်တော့ အိမ်က ဝတ်ခိုင်းလို့သာ ဝတ်ရတာဗျ…။ စိတ်ပါလို့ ဟုတ်ဘူး…။ ဒါပေမဲ့ ဝတ်ပြီးသွားတော့ ကိုရင်ဘဝကို သဘောတော့ အကျသား…။ မနက် ဘုရားဝတ်တက်… အာရုံဆွမ်းစား ပြီးတာနဲ့ ဆရာတော်နဲ့အတူ ဆွမ်းခံ လိုက်ရတယ်။ ကျောင်းပြန် ရောက်တော့ ရေမိုးချိုး ခဏနားပြီး နေ့ဆွမ်းစား..၊ နေ့လည် တစ်နာရီလောက် ကျတော့ ဆရာတော်က စာချပေးတာ လိုက်အံ ရတယ်..။

ဒီဟာတော့ ကျုပ်နဲ့ မကိုက်ဘူးဗျ..။ စာရေးတာ ဖတ်တာ တွက်တာ ချက်တာတွေကို စိတ်မဝင်စားဘူး…။ ဆရာတော်က စာချပြီး အညောင်းအညာဆန့်ရင် ကျုပ်ကို ခေါ်တော့တာပဲ..။ ကျုပ်ကလည်း ကပ္ပိယကြီးဆီက သင်ထားတဲ့အတိုင်း သေသေချာချာ နင်းနှိပ်ပေးတော့ ကျုပ် စာမလိုက် နိုင်တာတောင် ဘာမှ မပြောတော့ဘူး..။ ကျုပ် ဉာဏ်ထိုင်းတယ် ဆိုတာလဲ ဆရာတော်ကြီးက သိမှာပေါ့ဗျာ..။

ဒီလိုနဲ့ တစ်ဝါကနေ နှစ်ဝါ သုံးဝါကျော်တော့ ကျုပ် အသက်လည်း ၁၇နှစ်ကျော်လို့ ၁၈နှစ် ပြည့်တော့မယ်..။ အဲ့ဒီမှာပဲ ကျုပ်ဘဝ တစ်ဆစ်ချိုး ပြောင်းဖို့ ဖြစ်လာတာပဲဗျို့..။ တစ်ရက် ဆရာတော်ကြီး တစ်ဘက်ရွာ ကြွသွားတုန်း ကျောင်းမှာက ကျုပ်နဲ့ ကပ္ပိယကြီးပဲ ကျန်နေခဲ့တာ…။ နေ့ဆွမ်းစားပြီး ကျုပ်က ဘုရားခန်းကို ရှင်းလင်းနေတာဗျ..။

ပန်းအိုးတွေ ညှိုးနေတာနဲ့ ပန်းတွေ လဲရအောင် ကပ္ပိယကြီးကို ပြောဘို့ ဆွမ်းချက်ဆောင်ကို သွားတာ အနားရောက်တော့ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ မချိမဆန့်နဲ့ ကြိတ်ပြီး ငြီးတဲ့အသံ ကြားတာနဲ့ ကျုပ်လည်း ချောင်းကြည့်မိတယ်..။ လား…လား ရွာအနောက်ပိုင်းက ကလေးအမေ မလှခင်ကို ကပ္ပိယကြီးက ခြေထောက်နှစ်ချောင်း ပုခုံးပေါ်တင်ပြီး ဆောင့်နေတာ ကိုးဗျ..။ ဒါမျိုး တစ်ခါမှ ကျုပ် မမြင်ဘူးပါဘူး.။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို ကြည့်ရင်း ကျုပ်တစ်ကိုယ်လုံး တစ်ဖျဉ်းဖျဉ်း ဖြစ်လာတယ်ဗျ..။ သူတို့ကလည်း ကျုပ်ရှိမှန်း မသိတော့ စိတ်ရှိတိုင်း ထင်တိုင်းကျဲ နေကြတာ ကိုးဗျ…။ ကျုပ်လည်း သူတို့မသိအောင် အသာလေး လှည့်ပြန် လာခဲ့တယ်..။ ညနေစောင်း ဆရာတော်ကြီး ပြန်ကြွလာတော့ ကျုပ်လည်း လူထွက်ခွင့်ပြုဖို့ လျှောက်ပြီး လူဝတ်လဲ လိုက်တော့တယ်..။ တားမရမှန်း သိတော့ ဆရာတော် ကြီးကလည်း တားမနေ တော့ပါဘူး…။

အဲ့ဒီက စပြီး ကျုပ်ရဲ့ ဘဝသစ် တစ်ခု စဖြစ်လာတော့ တာပါပဲဗျာ.. ကျုပ် လူဝတ်သာ လဲလိုက်တယ်.. အိမ်လည်း မပြန်ဖြစ်ဘူး…။ ရွာနီးချုပ်စပ် သွားချင်ရာ သွားနေတာပဲ…။ သွားရင်း လာရင်းနဲ့ ဟိုအိမ်က မောင်ထူးရေ.. ထင်းလေး ခွဲပေးပါလား.. ဆိုလည်း ခွဲပေးလိုက်တာပဲ…ရေလေး ခပ်ပေးပါလား ဆိုလည်း ခပ်ပေးလိုက်တာပဲ.. ဟဲ့ ထမင်းစားသွားလေ ဆိုလည်း စားလိုက်တာ ပေါ့ဗျာ…။

ကျုပ်က စိတ်နဲ့လူနဲ့ ကပ်တာမဟုတ်ဘူး..။ ကပ္ပိယကြီးနဲ့ မလှခင် ဆက်ဆံ နေတာကိုပဲ မျက်စေ့ထဲ ပြန်မြင်ပြီး စိတ်က စွဲနေတာ…။ ကျုပ် လူထွက်မှန်း သိသွားကြတော့ အမေက လိုက်ခေါ် သေးတယ်ဗျ.. ။ ဒါပေမဲ့ မပြန်ချင်ပါဘူး…။ ” ရွာထဲမှာ လုပ်စရာတွေ ရှိသေးတယ်ဗျ.. ” ပြောပြီး ခြေဦးတည့်ရာ သွားနေလိုက်တာပဲ..။ တစ်ပတ်လောက် ကြာတော့ ကျုပ် မနေနိုင် တော့ဘူးဗျ..။

မလှခင်တို့ အိမ်ဘက် ရောက်သွားတယ်..။ ” အစ်မလှခင်… ဘာလုပ်ပေးစရာ ရှိလဲဗျ… ” ကျုပ်လည်း စကားမရှိ စကားရှာပြီး အိမ်ဝိုင်းထဲ ဝင်သွားတယ်..။ အိမ်ရှေ့ ကွပ်ပျစ်မှာ ဝင်ထိုင်တော့ အစ်မလှခင်လည်း အိမ်ထဲက ထွက်လာတယ်.။ ” ဟဲ့.. ကိုရင်… အဲ…မောင်ထူး.. နင် ဘယ်တုန်းက လူဝတ် လဲလိုက်တာလဲဟဲ့.. ဘာလို့ လူထွက် လိုက်တာလဲ ” ကျုပ်.. အစ်မလှခင် တစ်ကိုယ်လုံးကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေမိတယ်…။

တောသူတောင်သား ဆိုတော့ ကိုယ်လုံး ကိုယ်ထည်က လုံးကျစ်နေတာ ကလေးတစ်ယောက် မွေးပြီးပေမဲ့ သူ့တင်ပါးကြီးတွေက အယ်နေတာပဲ… လျော့တိလျော့ယဲလည်း မဟုတ်ဘူးဗျ..။ နို့ကြီးတွေ ကလည်း မြို့က ဟင်းရည်သောက် ပန်းကန်လုံး ကြီးလို တင်းရင်း နေတာပဲ..။ မျက်နှာလေးက နေဒဏ် လေဒဏ် ထိထားပေမဲ့ သနပ်ခါး ပါးကွက်ကြား ကြီးနဲ့ ကျုပ် မျက်စေ့ထဲတော့ လှလိုက်တာဗျာ…..။

” ဟဲ့.. မောင်ထူး.. နင် ဘာဖြစ်နေတာလဲ…. အပမှီ နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်… ” ကျုပ် ပါးစပ်က အလိုလို ပွင့်ထွက် သွားတယ်ဗျ…။ ” ကျုပ်.. အစ်မလှခင်ကို ချစ်လို့ဗျ…. ” ” ဟဲ့.. တောက်တီးတောက်တဲ့ ဒီကောင်လေး ဘာဖြစ်လဲ မသိပါဘူး.. ” ” ဟုတ်တယ်ဗျ…ဟိုတစ်ရက်က ဆွမ်းချက်ဆောင်မှာ အစ်မလှခင်နဲ့ ကပ္ပိယကြီးတို့ကို တွေ့ပြီး ကတည်းက ကျုပ်လဲ အစ်မလှခင်ကို ချစ်ချင်လို့ လူထွက် လိုက်တာဗျ….”

” ဟဲ့.. ဟဲ့.. မဟုတ်က ဟုတ်က… ဒီကောင်လေး နဲ့တော့ ခက်နေပါပြီ.. ” ” ကျုပ်ကိုယ်တိုင် မြင်တာပါဗျ… ကပ္ပိယကြီးက အစ်မလှခင် ခြေထောက် နှစ်ချောင်းကို ပုခုံးပေါ်တင်ပြီး…” ” ဟဲ့.. မောင်ထူး လျှောက်ပြောမနေနဲ့ လာ.. လာ.. အိမ်ထဲရောက်မှ ပြော…. ” အစ်မလှခင် ခေါ်တာနဲ့ ကျုပ်လည်း အိမ်ထဲလိုက်ဝင် သွားတာပေါ့ဗျာ… အိမ်ထဲ ရောက်တော့ သူ့သားက မရှိဘူး… ရှေ့ခန်းလေးမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်တော့ အစ်မလှခင်က မေးတယ်. ..။

“ မောင်ထူး အဲ့ဒီ အကြောင်းတွေ သူများကို လျှောက်မပြော ရဘူးနော်….” “ ကျုပ်က အစ်မလှခင်ကို ချစ်ချင်တာပဲ သိတာဗျ… “ “ ဒီကောင်လေးနဲ့ ခက်ပါပြီ… ကဲ..လာ… အစ်မပြောမယ်.. နင့်အစ်ကို ကိုရင်မြက ဟိုဖက်ရွာက တင်ရီနဲ့ ယူပြီး ပြန်မလာ တော့ဘူး ဟဲ့.. အဲ့ဒါနဲ့ ကပ္ပိယကြီးနဲ့ငါ ဖြစ်မိတာ ပါဟယ်… သူများတွေ လျှောက်မပြောပါနဲ့ ငါ ရှက်ကွဲရချည်ရဲ့ “

“ အဲ့ဒါတော့ မသိဘူးဗျာ… ကျုပ် အစ်မလှခင်ကို ချစ်ချင်တယ်.. ဒါပဲ သိတယ်.. “ “ ကဲ.. ပြောမရလဲ.. လာကွယ်… “ အစ်မလှခင်က ပြောပြီးတာနဲ့ အခန်း ကန့်ထားတဲ့ အိပ်ခန်းထဲ ဝင်သွားတော့ ကျုပ်လည်း မအူမလည်နဲ့ လိုက်ဝင် သွားလိုက်တယ်..။ အခန်းထဲ ရောက်တော့ အစ်မလှခင်က ထမိန်ရင်လျားနဲ့ ကြမ်းခင်းပေါ်မှာ ပက်လက်လှန်ပြီး အိပ်နေပြီ…

ကျုပ်လဲ အနား တိုးကပ်ပြီး ဝင်ထိုင်လိုက်တယ်… ပြီးတော့ ပါးပြင် နှစ်ဖက်ကို အငမ်းမရ နမ်းပစ်လိုက်တယ်… လက်တွေကလည်း ရင်လျားထားတဲ့ ထမိန်ပေါ်ကနေ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ဆုပ်ချေ နေမိတယ်..။ တောင့်တောင့်ကြီး လုပ်နေတဲ့ အစ်မလှခင် တစ်ယောက် နို့ကြီးတွေကို ဆုပ်ချေ ခံရတော့ နည်းနည်း လှုပ်ရှား လာတယ်ဗျ..။ လက်တစ်ဖက်က ကျုပ်ပေါင်ကို လာကိုင်တယ်…

ပါးပြင်ကို နမ်းနေရင်း ကနေ.. ထမိန်ကို ဖြေလိုက်ပြီး နို့တွေကို တစ်ဖက်တစ်ချက် စို့ပစ်လိုက်တယ်… နို့သီးခေါင်း လေးတွေကို စို့လိုက် နို့အုံကိုပါ စို့လိုက်တော့ အစ်မလှခင် ရင်ဘတ်ကြီး ကော့လာပြီး ပေါင်ကို ကိုင်ထားတဲ့ လက်က ကျုပ်လီးကို လာကိုင်တယ်…။ ပြီးတော့ ပုဆိုးပေါ် ကနေပဲ ကျုပ်လီးကို ပွတ်သပ် ပေးနေတာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ လီးက မာသထက် မာတောင်လာတယ်..။

ကျုပ်က နို့စို့နေရင်း ထမိန်ပေါ်ကနေ ဆီးစပ် ဖေါင်းဖေါင်းကြီးကို ပွတ်နေမိတယ် နူးညံ့တဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးရယ်. အမွှေးတွေရယ် စမ်းမိလိုက်တယ်…။ .” အစ်မလှခင် ကျုပ် လုပ်ချင်ပြီဗျ… ဘယ်လို လုပ်ရမှာလဲ “ “ မောင်ထူးရယ် နင်နဲ့တော့ ခက်ပါပြီ… ကဲ ပုဆိုးချွတ်လိုက်.. “ ကျုပ် ..ပုဆိုးကို ချွတ်လိုက်တော့ အစ်မလှခင်က ကျုပ်လက်မောင်းကို လှမ်းကိုင်ပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်ကို ဆွဲယူလိုက်တယ်

ကျုပ် အလိုက်သင့် နေရာယူ လိုက်တော့ ကားထားတဲ့ ပေါင်နှစ်လုံးကြားထဲ ရောက်သွားတယ်ဗျ..။ ပြီးတော့ အစ်မလှခင်က ကျုပ်လီးကို လက်နဲ့ ကိုင်ပြီး သူ့စောက်ဖုတ်ဝမှာ တေ့ပေးတယ်…. ” ဆောင့်… မောင်ထူး ဆောင့် ဆောင့် “ ကျုပ်လဲ အားရပါးရ ဆောင့်ပစ်လိုက် တာပေါ့ဗျာ… မဝင်ဘူးဗျ… အပေါ်ကို ချော်ထွက်သွားတယ်..။

အားယူပြီး ဖင်ကို နောက်ဆုတ် လိုက်တာ အပေါက်နဲ့ လွဲသွားတယ်…။ “ ဟင်… ” တဲ့ …အစ်မလှခင်က စိတ်ပျက်သံ ထွက်လာပြီး နောက်တစ်ခါ လီးကိုကိုင်ပြီး ပြန်တေ့ ပေးတယ်… လက်က ကိုင်ထားရင်း “ ထိုးသွင်းလိုက် မောင်ထူး… ထိုးထဲ့လိုက်တော့ “ တဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ အလိုက်သင့် ထိုးသွင်းလိုက်တော့ လီးက စောက်ဖုတ်ထဲ ချောချောချူချူ ဝင်သွားတယ်..။

အထဲ ရောက်သွားတော့ စောက်ဖုတ် အတွင်းသားတွေရဲ့ နုညံ့တဲ့ အတွေ့အထိနဲ့ ချောမွတ် စိုစွတ်နေလို့ ကျုပ် အံ့ကြိတ် ထားရတယ် “ အစ်မလှခင် ကောင်းလိုက်တာ အစ်မရယ်… “ “ ကောင်းရင်လဲ လိုးလေ.. မောင်ထူးရယ်… အစ်မလည်း ကောင်းချင်တယ်… ဆောင့်… ဆောင့် “ ကျုပ် ဆောင့်လိုက်တာ အချက် ၂၀လောက်ကျတော့ လီးတစ်ချောင်းလုံး ကျဉ်တက်လာပြီး

“ အစ်မ..ကျုပ် ဘာဖြစ်လဲ မသိဘူးဗျ… လီးက ကျဉ်လာတယ်… ပြီးတော့ ကောင်းလည်း ကောင်းတယ်ဗျ.” ပြောလို့ မဆုံးခင်.. ကျုပ်လီးက အရည်တွေ တစ်ပြွတ်ပြွတ်နဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို ပန်းထွက်သွားတယ်… ” ကောင်းလိုက်တာဗျာ… ဘယ်လိုကောင်းမှန်း မသိဘူး…” “ မင်းကတော့ ကောင်းတာပေါ့ မောင်ထူးရယ်… အစ်မသာ ဟိုမရောက် ဒီမရောက်နဲ့ မကောင်းဘူး… ပြီးတော့ မောင်ထူး လီးက သေးတယ်… “

အစ်မလှခင် မကောင်းဘူး ဆိုလို့ ကျုပ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားပေမဲ့ ကျုပ်လီးကို သေးတယ်ပြောလို့ စိတ်က မကျေနပ်ချင်ဘူး…။ “ အစ်မ လီးကြီးအောင် ဘယ်လိုလုပ် ရမလဲဗျ.. “ “ အေး… ငါပြောမယ်… သေသေချာချာ နားထောင်…… မောင်ထူးတို့ အိမ်ဘေးမှာ ပေါက်နေတဲ့ နန်းလုံးကြိုင်ပင် သိတယ် မဟုတ်လား… အေး.. အဲ့ဒီအမြစ် လက်တစ်ဆစ်လောက် တူးလာခဲ့ …

ပြီးတော့ ခွေးလေးယား အမြစ်လည်း တူးလားခဲ့… အစ်မ လုပ်ပေးမယ်… အခုတော့ ပြန်တော့ အဲ့ဒါတွေရမှ တစ်ခါလာခဲ့.. ပြီးတော့ ဒီအကြောင်းတွေ ဘယ်သူမှ မပြောရဘူးနော်.. ပြောရင်တော့… အစ်မကို မင်းချစ်ရမှာ မဟုတ်ဘူး… မြဲမြဲမှတ်ထား” မပြန်စဖူး.. ပြန်လာတဲ့ ကျုပ်ကို အမေက ဝမ်းသာအားရ ဆီးကြိုတယ်.. အဘကတော့ ဘာမှ မပြောဘူး.. ပြောလဲ ထူးမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သိနေလို့ ဖြစ်မယ်.။

ကျုပ်ကတော့ အမေ ချကျွေးတဲ့ ထမင်းဟင်း စားပြီး မယောင်မလည်နဲ့ နန်းလုံးကြိုင် အမြစ်ကို တူးပြီး ရွာပြင်ကို ထွက်လာခဲ့တယ်…။ သင်္ချိုင်းအစပ်မှာ ပေါက်နေတဲ့ ခွေးလှေးယား အမြစ်ကို တူးရဦး မှာကိုဗျ..။ ခေါင်းမှာ ပေါင်းထားတဲ့ ပုဆိုးပိုင်း ဖြေပြီး ခြုံလိုက်တယ်.. ပြီးမှ ခွေးလှေးယား အမြစ်ကို တူးရတယ်.. မဟုတ်လို့က.. တစ်ကိုယ်လုံး ယားတော့မှာ…။

အဲ့ဒါတွေ ရတာနဲ့ ကျုပ်လည်း အစ်မလှခင်ဆီ သွားတော့တာပဲ… ရောက်တော့ မှောင်ရီ ပျိုးနေပြီ… အစ်မလှခင် ကလေးကတော့ ထမင်းစားသောက်ပြီး ရွာလယ်ပိုင်းမှာ သွားဆော့နေတယ် ထင်တယ်ဗျ… အိမ်မှာ အစ်မလှခင် တစ်ယောက်တည်း ရှိတယ်…။ ကျုပ်.. ဝင်လာတာ တွေ့တော့ သူ လန့်သွားတယ်…။ “ ဟဲ့ မောင်ထူး… ဘာလုပ်မလို့လဲ… “

“ အစ်မ ပြောတာတွေ ရပြီလေ… အစ်မပဲ အဲ့ဒါတွေ ရရင် ပြန်လာ ဆိုပြီးတော့.. “ “ နင့်နဲ့တော့… ခက်ပါပြီ မောင်ထူးရယ်… ရက်တောင် မဆိုင်းဘူး.. ဟင်း.. “ “ သိဘူးလေဗျာ… အစ်မပဲ ရရင် ပြန်လာခဲ့ ဆိုလို့ လာခဲ့တာ… ကျုပ်က မစောင့်နိုင် တော့ဘူးဗျ.. “ “ ကဲ.. ကဲ.. ဟုတ်ပါပြီ… လာ.. လာ “ ပြောပြော ဆိုဆိုနဲ့ အိမ်ခန်းထဲက သနပ်ခါးသွေးတဲ့ ကျောက်ပြင်ကို ယူလာတယ်…

ပြီးတော့ အင်တုံလေးနဲ့ ထည့်ထားတဲ့ ဆန်ဆေးရေနဲ့ နန်းလုံးကြိုင် အမြစ်ကို သွေးလိုက်တယ်… ခပ်ပျစ်ပျစ်လေး သွေးလို့ရတော့ ကျုပ်ကို အတွင်းခန်းထဲ ခေါ်ပြီး ပုဆိုးချွတ် ခိုင်းတယ်… ပြီးတော့ သွေးထားတဲ့ အရည်တွေနဲ့ ကျုပ်လီးကို လိမ်းပေးတာဗျ…… ကျုပ်လီးကလည်း အစ်မလှခင် ကိုင်လိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း ထလာတယ်… အဲ့လို လိမ်းပေးတော့ အစပိုင်းမှာ အေးနေတာပဲ…

ဒါပေမဲ့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ လီးတစ်ချောင်းလုံး ပူရှိန်း ပူရှိန်း ဖြစ်လာပြီး အစ်မလှခင် လက်ထဲမှာပဲ လီးက တဖြည်းဖြည်း ကြီးလာလိုက်တာ.. အစ်မလှခင် လက်နဲ့တောင် မဆန့်တော့ဘူး… လီးကလည်း ပိုပြီး ပူရှိန်း.ပူရှိန်း ဖြစ်လာတယ်.. အစ်မလှခင် လက်နဲ့ ရှေ့တိုးနောက်ငင် ပွတ်သပ် ပေးနေရင်း.. အရင်းက ဆုပ်ကိုင် ထားတာတောင် အပြင်မှာ လက်သုံးလုံးလောက် ပိုထွက်နေတယ်…

ကြည့်ရင်း.. ကြည့်ရင်း ကျုပ် ကြောက်လာတယ်ဗျ… “ အစ်မ… ကျုပ်လီးက ပူပြီး တစ်အား တင်းလာပြီဗျ.. ကျုပ် ကြောက်လာပြီ… “ “ မကြောက်နဲ့ မောင်ထူး… စလိမ်းရင် အဲ့ဒီလိုပဲ.. ပြီးမှ အစ်မ လုပ်ပေးမယ်….” အစ်မလှခင်က ပြောလည်းပြော ပွတ်လည်း ပွတ်ပေးနေတာ… လီးတစ်ချောင်းလုံး အကြောတွေ ထောင်ပြီး ခေါင်းကလည်း ပြောင်တင်းနေပြီ… ဆင်စွယ် ငှက်ပျောသီးကြီး ကျနေတာပဲ…။

အစ်မလှခင်က ပါးစပ်က ပြောလဲ ပြောရင်း လက်က လီးကိုဆွဲပြီး နောက်ဖေးကို ခေါ်သွားတယ်.။ ပြီးတော့ ရေတစ်ခွက် လောင်းပြီး လီးတစ်ချောင်းလုံးကို သေသေချာချာ ရေဆေးပေးတယ် ရေနဲ့ လောင်းလိုက်လို့ အေးသလို ဖြစ်သွားပေမဲ့ လီးကြီးက ပူပြီး မာတင်း နေတုန်းပဲဗျ..။ ရေဆေး ပြီးတော့ အစ်မက ကျုပ်ကို အိမ်ခန်းထဲ ခေါ်သွားတယ်..

ပြီးတော့ ကျုပ်ကို ပက်လက်လှန် အိပ်ခိုင်းပြီး မိုးပေါ် ထောင်နေတဲ့ ကျုပ်လီးကြီးကို ငုံစုတ်တော့တာပဲ.. သူ့နှုတ်ခမ်းနဲ့ ဆွဲစုတ်လိုက်တိုင်း လီးက ပိုကြီးလာတယ် လို့တောင် ထင်ရတယ်..။ ခဏနေတော့ ထမိန်ကို ချွတ်ပြီး အပေါ်ကနေ ခွလိုက်တယ်….။ လက်တစ်ဖက်နဲ့ လီးကို သေသေချာချာ ကိုင်ပြီး သူ့စောက်ဖုတ် နှုတ်ခမ်းသား လေးတွေကို ပွတ်ပွတ် နေလိုက်တာ… လီးထိပ်မှာ အရည်တွေ ရွှဲလာတာ သတိထား မိလိုက်တယ်..

ပြီးတော့မှ ဖင်ကို အသာကြွပြီး ထိုင်ချလိုက်တာ လီးကြီးက ကြပ်ကြပ် တည်းတည်းနဲ့ အစ်မလှခင် စောက်ဖုတ်ထဲ တိုးဝင်သွားတယ်…။ အစ်မလှခင် ပါးစပ်က ညီးသံ ထွက်လာတယ်..။ “ ရှီး.. အင်း.. မောင်ထူး.. ခွေးလှေးယားမြစ်.. ပါလာတယ် မဟုတ်လား… အဲ့ဒါကို ပါးစပ်ထဲ ကိုက်ထားလိုက်… အင့်.. ရှီး..” ပြောလည်းပြော ဆောင့်လည်းဆောင့်နဲ့..

ကျုပ်ကတော့ နေ့လည်က လိုးရတာထက်… အခု လီးအကြီးကြီး ဖြစ်လာမှ လိုးရတာကို သဘောကျ နေတယ်…။ ဒါနဲ့ ခွေးလှေးယားမြစ်ကို အံကြိတ်ပြီး ကိုက်ထား လိုက်တယ် နည်းနည်းတော့ ခါးသက်သက် နိုင်တယ်ဗျ…။ ဒါပေမဲ့ နေ့ခင်းကလို ခဏလေးနဲ့ မဟုတ်တော့ဘူး.. အခုကို အစ်မလှခင် ဆောင့်နေတာ တော်တော်ကြာပြီ. ရင်ဘတ်ပေါ် လက်ထောက်ပြီး ဆောင့်နေရာက တအင်းအင်း အသံထွက်ပြီး ကုတ်ကပ် တွန့်လိမ် လာတယ်…။

“ ..အီး ရှီး.. အင့်.. ကောင်းလိုက်တာ မောင်ထူးရယ်.. လီးကြီးကြီးနဲ့မှ ခံလို့ကောင်းတာ.. အင်း.. အင်း.. ပြီးတော့မယ်.. ပြီးတော့မယ်.. အင့်.. အား.. ရှီး..” အစ်မလှခင် စောက်ဖုတ်ထဲက အရည်တွေ ပိုစိုရွဲလာပြီး ကျုပ်ပေါ် မှောက်ယက် လေးနဲ့ ငြိမ်သွားတယ်…။ အင်း ကျုပ်က မပြီးသေးတော့ အစ်မလှခင်ကို ဘေးကို တွန်းလှိမ့်ပြီး သူ့ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ဆွဲထောင်လိုက်တယ်..။

ပေါင်နှစ်ချောင်း ကားသွားတာနဲ့ စောက်ဖုတ်ကလည်း ဟစိစိလေး ဖြစ်သွားတာ.. အတွင်းသား လေးတွေက စောက်ရည်တွေနဲ့ စိုစွတ်ပြီး နီရဲနေတာပဲဗျာ.. ကျုပ်လည်း စောက်ဖုတ်ကို သေသေချာချာ မမြင်ဘူးတော့ လက်နဲ့ ဆွဲဟလိုက်ပြီး အနားကပ်ပြီး ကြည့်ရင်း နမ်းချင်စိတ် ဖြစ်လာတာနဲ့ စောက်စိ နေရာလေးကို မှန်းပြီး ပါးစပ်နဲ့ စုတ်နမ်းလိုက်တယ်…

” အား.. ရှီး.. မောင်ထူး.. ဘယ်လိုလုပ် နေတာလဲကွယ်.. အစ်မ မနေတတ်ဘူး.. “ မနေတတ်ဘူး ပြောနေပေမဲ့ ကျုပ်ခေါင်းကို ဆွဲပြီး ကပ်ထားတယ်.. ကျုပ်လည်း စောက်ဖုတ် နှုတ်ခမ်းလေး တွေကို ယက်လိုက် လျှာကို လိပ်ပြီး အတွင်းထဲ ထိုးထဲ့လိုက်နဲ့ စိတ်ကူးပေါက်ရာ လုပ်ပစ်လိုက်တယ်..” တော်တော့.. မောင်ထူး.. စောက်ဖုတ်ထဲပဲ လီးကို ထဲ့လိုက်တော့”

တင်ပါးနှစ်ဖက် ကော့နေရင်းကနေ ထဲ့ခိုင်း နေတာနဲ့ ကျုပ်လည်း အနေအထား ပြင်ပြီး ပေါင်ကြီး နှစ်ချောင်းကို ပုခုံးပေါ် တင်လိုက်တယ်.. ပြီးမှ လီးကို လက်နဲ့ သေသေချာချာ ကိုင်ပြီး စောက်ဖုတ် နှုတ်ခမ်းသား တစ်လျှောက် ပွတ်တိုက်တော့ ညည်းသံ ထွက်လာ ပြန်တယ်..” အင့် လိုးတောလေ မောင်ထူးရယ်.. အစ်မ မနေတတ်တော့ဘူး… “ ဒါနဲ့ ခေါင်းမြုတ်ယုံလေး ထိုးထည့် လိုက်တယ်.. ။

“ အာ့.. အင်း ဟင်း ..” ခဏလောက် အထုတ်အသွင်း လုပ်ပြီး လီးတစ်ချောင်းလုံး ဝင်အောင် ဆောင့်ထည့် လိုက်တယ်…။ “အင့်.. ဖြေးဖြေး မောင်ထူး” လီးတစ်ချောင်းလုံးက စောက်ဖုတ်ထဲမှာ ကြပ်ကြပ် တည်းတည်း ဆိုပေမဲ့ စောက်ရည်တွေ နဲ့မို့ အထိအတွေ့က နူးနူးညံ့ညံ့ နဲ့ဗျ.. တစ်ခါတစ်ခါ စောက်ဖုတ် အတွင်းသား တွေက ရှုံချည်ပွချည်နဲ့ ..လီးကို ဆွဲညှစ်နေတာ ကြနေတာပဲ..

လီးကိုအထဲမှာ ထည့်ထားရင်း အစ်မလှခင်ရဲ့ နို့တွေကို စို့ပေးနေတော့ ရင်ဘတ်က ကော့ကော့ လာသလို တင်ပါးတွေကလဲ ကြွကြွပြီး လှုပ်ရှားလာတယ်… ဒါနဲ့ လီးကို အသာဆွဲထုတ်ပြီး ဖြေးဖြေးချင်း ထုတ်လိုက်သွင်းလိုက် လုပ်ပေးလိုက်တယ် အစ်မလှခင်က ကျုပ်တင်ပါးကို ကိုင်ပြီး ဆွဲဆွဲ ဆောင့်လာတော့ ကျုပ်လည်း မညှာတော့ဘူး.. လီးကို တဆုံး ဆွဲထုတ်ပြီး အရင်းထိ ရောက်အောင် ဆောင့်တော့တာပဲ..”

အား အင့်.. ရှီး.. ဆောင့်.. ဆောင့်.. အင်း.. အားရပါးရ ဆောင့်နော်.. ရှီး “ ဆိုပြီး ဖင်ကို ကော့ကော့ပေးလိုက် စကောဝိုင်းသလို လုပ်လိုက်နဲ့ ကျုပ်လည်း ကြာတော့ မထိန်းနိုင် တော့ဘူး..။ “အစ်မ ကျုပ် ပြီးတော့မယ် ထင်တယ်.. ကောင်းလာပြီဗျ..” “ အစ်မလဲ ပြီးတော့မှာ ဆောင့်ဆောင့်.. အား.. အီး..”

နောက် အချက် ၂၀လောက် ဆောင့်လိုက်တော့ အစ်မလှခင်လည်း ကျုပ်ကို တစ်အားဖက်ပြီး ပြီးသွားတယ်..။ သူပြီးတဲ့အချိန် စောက်ဖုတ်ကို ရှုံ့လိုက်ပွလိုက်နဲ့ တစ်အားညှစ်နေတော့ ကျုပ်လဲ ဘယ်လိုမှ ထိန်းလို့ မရတော့ဘူး.. စိတ်ရှိလက်ရှိ ဆောင့်ပြီး သူ့စောက်ဖုတ်ထဲကို အရည်တွေ ပန်းထုတ် လိုက်တော့တယ်…။ သူ့ဘေးမှာ လှဲနေရင်း အစ်မလှခင်ကို ဖက်ထား လိုက်တယ်..။

“ အစ်မ အခု လီးအကြီးကြီးနဲ့ ဆိုတော့ အစ်မ ကောင်းမှာပေါ့နော်.. ပြီးတော့ လီးက အမြဲတမ်း ကြီးနေမှာ လားဗျ “ “ လီးကြီးတော့ ခံလို့ ကောင်းတာပေါ့ မောင်ထူးရယ်… အခု ဆေးလိမ်း ပြီးပြီဆိုရင် အမြဲကြီးနေမှာ.. မောင်ထူးကို မိန်းမတွေ ဝိုင်းနေမှာ မြင်ယောင်သေးတယ် ဟီးဟီး.” ကိုယ်တုံးလုံးနဲ့ ဖက်ပြီး စကားပြောနေတုန်း

အိမ်ထဲ ဝင်လာတဲ့ ခြေသံနဲ့အတူ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ အော်ပြောသံက တစ်ပါတည်း ကပ်ပါလာတယ်..။ “ လှခင်ရေ… ဟင်းလာ ပို့တာဟေ့.. ဘယ်ရောက် နေတာလဲ… “ ပြောပြောဆိုဆို ဝင်လာတဲ့ မိန်းမက အိပ်ခန်းအပေါက် ရောက်တော့ အထဲ လှမ်းကြည့်ပြီး “ အဲတော့…” ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ ပါးစပ်ပိတ် သွားတော့တယ်…။

“ ဟယ်… ကျင်မြ… နင်.. နင် ဒီအကြောင်းတွေ လျှောက်မပြော ပါနဲ့နော်… နော်.. “ အစ်မလှခင်က ပါးစပ်ကလည်းပြော အကင်္ျီ အဝတ်အစားတွေ ကောက်ဝတ်ရင်း မကျင်မြရဲ့ လက်မောင်းကို လှမ်းကိုင် လိုက်တယ်..။ မကျင်မြကတော့ အစ်မလှခင် ပြောတာကို မကြားသလိုနဲ့ မောင်ထူး ပေါင်ကြားက မတောင့်တတောင် လီးကြီးကို ကြက်သေ သေပြီး ကြည့်နေတယ်။

မောင်ထူး လီးကြီးက တစ်ချီ လိုးထားပြီး တာတောင် သိပ်ပြီး မာန်မကျ သေးတော့ မကျင်မြကို ဆွဲဆောင် နေသလို ဖြစ်နေတာ.။ အစ်မလှခင်က မကျင်မြရဲ့ အကြည့်တွေကို သဘောပေါက်ပြီး မောင်ထူးကို လှမ်းပြောလိုက်တယ်..။ “ ဟဲ့ မောင်ထူး နင့်အစ်မကို တောင်းပန်လိုက်လေ…လာ.. လာ “ အစ်မလှခင်က မကျင်မြလက်က ဟင်းပန်းကန်ကို ယူလိုက်ပြီး အနောက်ဘက်ကို ထွက်သွားတယ်..။

ကျုပ်လဲ အစ်မလှခင် ပြောတာနဲ့ ယောင်တိ ယောင်တောင်နဲ့ မကျင်မြအနား လျှောက်သွား လိုက်တယ်..။ မကျင်မြကတော့ လမ်းလျှောက်ရင်း တန်းလန်းတန်းလန်း ဖြစ်နေတဲ့ ကျုပ်လီးကြီးဆီပဲ လိုက်ကြည့် နေတယ်ဗျ..။ အနားရောက်တော့ မကျင်မြရဲ့ လက်မောင်း နှစ်ဖက်ကို လှမ်းကိုင်ပြီး “ မမမြ.. ဒီအကြောင်းတွေ ဘယ်သူမှ မပြောပါနဲ့နော်.. အစ်မလှခင်ကို သနားလို့ပါ..

မမမြ ခိုင်းတာ ကျုပ်လုပ်ပေးပါမယ် ထင်းခွဲပေးရမလား.. ရေခပ်ပေးရ မလားဟင်.. “ လက်မောင်း နှစ်ဖက်ကို လှုပ်ခါရင်း ပြောလိုက်တာ မကျင်မြရဲ့ လက်က ကျုပ်လီးကို လာလာထိပါ ရောလားဗျာ..။ အဲ့ဒီတော့မှ.. လီးကလည်း ပိုပြီး ထောင်မတ်လာပြီး မကျင်မြရဲ့ ဆီးခုံကို သွားထောက်မိ နေတော့တယ်..။

မကျင်မြမှာ ဆီးခုံကို ပူနွေးမာတောင်နေတဲ့ လီးကြီးနဲ့ အထောက်ခံ ထားရတော့ လူက ပျော့ခွေချင်သလို အားမရှိ တော့သလို ဖြစ်သွားရတယ်..။ ကလေး အခါလည်မှာ ယောင်္ကျားက ပိုးထိပြီး ဆုံးသွား ကတည်းက ဘယ်ယောင်္ကျားနဲ့မှ မဆက်ဆံ ခဲ့ရတော့.. မောင်ထူး လီးကြီးနဲ့ အထောက်ခံ ထားမိတာနဲ့ စိတ်က လှုပ်ရှားပြီး အားအင် ကုန်ခမ်းသလို ဖြစ်သွားလို့

မောင်ထူးကို အလိုလို ဖက်နေမိသား ဖြစ်သွားရတယ်..။ ကျုပ်ခါးကို မကျင်မြ လာဖက်တော့ ကျုပ်လည်း ပါးလေးတွေ နဖူးလေး တွေကို နမ်းပစ် လိုက်တယ်..။ မကျင်မြက ခါးကို ဖက်ထားရာကနေ.ကျုပ် ပါးနှစ်ဖက်ကို ကိုင်ပြီး ကျုပ်နှုတ်ခမ်း နှစ်ဖက်ကို စုတ်လိုက်တယ်..။ ကျုပ် နှုတ်ခမ်းကြားထဲ လျှာက ဝင်လာပြီး ကျုပ်လျှာကို ဆွဲယူပြီး ဆွဲဆွဲ စုတ်လိုက်တာ ဖင်ကို ကော့သွားတာပဲ..။

မကျင်မြ နှုတ်ခမ်းကို စုတ်နေတုန်း ကျုပ်လက်တွေ ကလည်း သူ့တင်ပါး ကြီးတွေကို ဆုပ်ချေ နေမိတယ်.။ တင်ပါးကြီးက ကားနေသလို ရင်ဘတ်ချင်း အပ်ထားတဲ့ သူ့နို့ကြီး တွေကလည်း အကြီးကြီးတွေ.. အိနေတာပဗျဲာ..။ အဒိအချိန် အစ်မလှခင်က အိမ်ရှေ့တံခါးကို မင်းတုန်း ထိုးလိုက်ပြီး ပြန်ရောက် လာတယ်..။ “ အထဲမှာ အေးအေး ဆေးဆေး နေလေ. ကျင်မြရဲ့ “

မကျင်မြ လက်ကို ဆွဲပြီး အခန်းထဲ ခေါ်သွားတယ်.။ ဖျာပေါ် ဘေးချင်းယှဉ် လှဲလိုက်ပြီး ကျုပ်လက်က သူ့စောက်ဖုတ်ပေါ် ရောက်သွားတယ်.။ ထမိန်ပေါ်က ဆီးခုံကို ပွတ်နေရင်း အားမရတာနဲ့ ဆွဲချွတ်လိုက်တယ်..။ ဆီးခုံပေါ်ကနေ စောက်ဖုတ် အကွဲကြောင်း တစ်လျှောက် လက်ခလယ်နဲ့ ဆွဲပွတ်လိုက်တော့ လက်ချောင်းက အကွဲကြောင်း ထဲကနေ.စိုရွဲနေတဲ့ အရည်တွေကို စမ်းမိ လိုက်တယ်ဗျ.။

ဒါနဲ့ အကွဲကြောင်း တစ်လျှောက် ပွတ်နေရင်းက စောက်ဖုတ် အဝထဲ ထိုးသွင်းလိုက်တော့ မကျင်မြ ကော့သွားတယ်..။ ကျုပ်လည်း သူ့ရဲ့ နှိပ်သီးအင်္ကျီကို ဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး နို့ကြီးတွေကိုပါ စို့လိုက်တယ်..။ မကျင်မြ ရင်ဘတ်တွေလည်းကော့ ဖင်ကလည်း ကော့ကော့လာတယ်..။ ညီးသံ လေးတွေလည်း ထွက်လာတယ်..။

“ မမမြ… ကျုပ်.. ကျုပ်လုပ်ရတော့ မလားဟင်.. “ လို့ မေးလိုက်တော့.. မျက်လုံးဖွင့်ပြီး အင်းလို့ ပြန်ပြောတယ်..။ ဒါနဲ့ လှေထိုးကြီး ရိုးရိုးပဲ.. ပေါင်နှစ်ချောင်းကြား ဝင်ပြီး ကျုပ်လီးနဲ့ မကျင်မြရဲ့ စောက်ဖုတ် အကွဲကြောင်း တစ်လျှောက် ပွတ်တိုက် လိုက်တယ်..။ “ အင်း….. “ ဆိုတဲ့ ညီးသံနဲ့ အတူ တင်ပါးနှစ်ဖက်က ကော့လာပြီး လီးနဲ့ စောက်ဖုတ် အပေါက်ဝကို လိုက်တေ့ ပေးလာတယ်..။

ခေါင်းလေးမြုတ်ရုံ သွင်းလိုက်တော့ ကျုပ်ရင်ဘတ်ကို တွန်းပြီး.. ဖြေးဖြေးလုပ်.. မောင်ထူး.. ဆိုပြီး တားလာတယ်.။ အစ်မလှခင်က ဘေးက ကြည့်နေရာက အနားရောက်လာပြီး မကျင်မြရဲ့ နို့တွေကို ဆုပ်ခြေ ပေးတယ်..။ မကျင်မြရဲ့ လည်ပင်းတွေ နားနောက်တွေကို လျှာနဲ့ လိုက်ယက် ပေးတော့ မကျင်မြ တင်ပါးကြီးတွေ မြောက်တက် လာပြန်တယ်..။

ကျုပ်လည်း တဝက်လောက် ရောက်အောင် ထိုးသွင်းလိုက်တာ.. အရည်တေ ရွဲ‌နေတဲ့ ကြားထဲက ကျဉ်းကျဉ်း ကျပ်ကျပ်နဲ့ တိုးဝင်သွားတယ်..။ “ အား.. ဖြေးဖြေးလုပ်ပါ မောင်ထူးရယ်.. မင်းလီးကြီးက ကြီးလွန်းအား ကြီးတယ်ဟ.. ရှီး အစ်မက ယောင်္ကျားနဲ့ မနေရတာ သုံးနှစ်လောက် ရှိတော့ နည်းနည်း နာချင်တယ်..” “ ခဏနေ.. ကောင်းသွားမှာပါ မမမြရယ်.. ကျုပ် ဖြေးဖြေး လုပ်ပေးမှာပါ “

ပြောရင်းနဲ့ပဲ စောက်ဖုတ်ထဲ ‌ရောက်နေတဲ့ လီးကို တစ်ဝက်လောက်နဲ့ ဖြေးဖြေးချင်း ဆောင့်ပေးလိုက်တယ်..။ ခဏကြာတော့ လီးမှာ အရည်တွေနဲ့ အဝင်အထွက် ကောင်းလာတယ်…” အင်း.. ဆောင့်.. ဆောင့်တော့ မောင်ထူး အစ်မ ခံနိုင်ပြီ.. အား.. ဆောင့်.. ဆောင့် “ ကျုပ်လည်း ဆောင့်ရင်း ဆောင့်ရင်းနဲ့ တစ်ဖြေးဖြေးချင်း ဆောင့်လိုးနေတာ လီးတစ်ချောင်းလုံး အရင်းထိအောင် ဝင်သွားတယ်..။

အင့်ကနဲ တစ်ချက် အသံထွက်ပြီး အံကိုကြိတ်ပြီး မကျင်မြက ကော့ကော့ ပေးလာတယ်..။ ဒါနဲ့ ကျုပ်လည်း အားရပါးရ ဆောင့်လိုးလိုက်တာ..” အား..အား.. ဆောင့် ဆောင့် မောင်ထူး.. အစ်မ ပြီးတော့မယ်. ဆောင့် ဆောင့်.. “ လို့ပြောရင်း ကျုပ်လက်မောင်း တွေကို တအားဖျစ်ညှစ်.. စောက်ဖုတ်ကလည်း အတွင်း နှုတ်ခမ်းသားတွေနဲ့ လီးကို ဖျစ်ညှစ်ပြီး ပြီးသွားတယ်..။

ကျုပ်က မပြီးသေးတော့ ဆက်ဆောင့်တာပေါ့.. သူပြီးသွားချိန် ဆက်ဆောင့်နေတော့.. အရှိန်က ကျမသွားဘူး.. ပြန်ပြီး ကော့ပေးလိုက် စောက်ဖုတ်ကို ရှုံ့လိုက် ညှစ်လိုက်နဲ့.. ဆက်လုပ်နေတယ်..။ ဒါနဲ့ “ အစ်မ .လေးဘက်ထောက် လိုက်ပါလားဟင်.. ကျုပ် နောက်ကနေ လိုးပေးမယ်လေ “ ဆိုပြီး လီးကို ပြန်ထုတ်လိုက်တယ်..။

မကျင်မြက စောက်ဖုတ်ထဲက လီးကြီး ပြန်ထုတ်သွားတော့ ဟာတာတာကြီး ဖြစ်နေတာနဲ့ အမြန် လေးဘက်ထောက် ပေးလိုက်တယ်..။ တင်ပါး နှစ်ခုကြားက စောက်ရည်တွေ စိုရွဲပီး ပြူးထွက်နေတဲ့ စောက်ဖုတ်အဝမှာ လီးကို တေ့မလို လုပ်တုန်း.. အရည်တွေရွဲပီး ပြောင်တင်းနေတဲ့ ကျုပ်လီးကြီးကို အစ်မလှခင်က လှမ်းကိုင်လိုက်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းတွေနဲ့ ငုံစုတ်လိုက်တယ်…။

“ အား… ရှီး.. အစ်မလှခင်.. နေဦးလေ.. မမမြကို ကျုပ် လိုးလိုက်ဦးမယ်..” အဲ့တော့မှ စုတ်နေတာကို ရပ်ပြီး လီးကြီးကို လက်နဲ့ကိုင်ရင်း မကျင်မြရဲ့ စောက်ဖုတ်အဝမှာ တေ့ပေး တော့တယ်..။ မကျင်မြကလည်း ဖင်ကြီး ဘယ်ညာယမ်းပြီး လီးကြီးကို လိုက်တေ့နေတယ်..။ စောက်ဖုတ်အဝနဲ့ တည့်သွားတာနဲ့ ကျုပ်လည်း တစ်ဝက်လောက် ဝင်အောင် ဆောင့်သွင်းလိုက်တယ်..။

စောက်ရည်တွေ ရွှဲနေပေမဲ့ လီးက တစ်ထစ်ချင်း ဝင်သွားတယ်.။ ခါးကိုနှိမ့်ပြီး ဖင်ဘူးတောင်း ထောင်ထားတဲ့ တင်ပါးနှစ်ဖက်ကို အားရပါးရ ကိုင်ပြီး ဆွဲဆွဲ ဆောင့်ပစ်လိုက်တယ်..။ မကျင်မြက ခေါင်းလေး မော့သွားပြီး အံကိုကြိတ် ထားရတယ်..။ ဆောင့်ချက်က ပြင်းသလို လီးကလည်း ကြီးတော့ ဆောင့်လိုက်တိုင်း အသံထွက်အောင် ညီးတွားမိတယ်.။

“ မောင်ထူး.. ဆောင့် ဆောင့်.. အစ်မ ထပ်ပြီးချင်လာပြီ… အီး.. ရှီး “ ကျုပ်လည်း စိတ်ရှိလက်ရှိ ဆောင့်ပစ်လိုက်တာ..အသံတွေကို ဆူညံနေတာပဲ.. ဒီကြားထဲ လီးကို ပြန်ဆွဲထုတ်ရင် ဘွတ် ဆိုပြီး လေပြန်ထွက်သံ ကြားတော့ စောက်ဖုတ်ကလည်း အီးပေါက် တတ်တယ်လို့ ထင်မိတယ်..။ ခဏနေတော့ ကျုပ် ဆောင့်နေတုန်း

မကျင်မြက သူ့ဖင်ကို နောက်ကို ကော့ပေးရင်း သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချပြီး ငြိမ်သွားတယ်…။ စောက်ဖုတ်ထဲ လီးဝင်သွားရင် စောက်ဖုတ် နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေ ခွက်ပြီး ဝင်သွားတာ.. လီးကို ပြန်ဆွဲထုတ်တဲ့ အချိန် စောက်ဖုတ် နှုတ်ခမ်းသားတွေက လီးတံတစ်လျှောက် ကပ်ပြီး ပါလာတာတွေ ကြည့်ရင်း ကျုပ်လည်း မထိန်းနိုင် တော့ဘူး…။

လီးတစ်ချောင်းလုံး ကျဉ်တက်လာပြီး စောက်ခေါင်းထဲကို လရည်တွေ ပန်းထုတ် လိုက်တော့တယ်..။ ကျုပ်လည်း အဲ့နေ့က စပြီး တစ်ရွာလုံးက တစ်ခုလပ်တွေ.. မုဆိုးမတွေရဲ့ အသည်းကျော် ဖြစ်သွားတော့တယ်..။ အဲ့လို ကျုပ်အကြောင်း ကြားဖူးတဲ့ အပျိုကြီးတွေ.. ဆံရစ်ဝိုင်း လေးတွေပါ ကျုပ်ကို လက်တည့်စမ်း တော့တာပဲဗျာ..။ ပြီးပါပြီ..။

Author: admin

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *